Wszystkie podmioty występujące w transakcjach sekurytyzacyjnych są odrębnymi jednostkami organizacyjnymi.

W modelowym ujęciu Spółka celowa SPV nie pozostaje w zależnościach właścicielskich z aranżerem. Zapewnia to bezpieczeństwo transakcji poprzez oddzielenie ryzyka związanego z potencjalną egzekucją aktywów aranżera od ryzyka wyemitowanych papierów wartościowych. Z drugiej strony zobowiązania SPV nie obciążają aranżera jako pierwotnego wierzyciela.

SPV zajmuje się jedynie nabywaniem wierzytelności i emisją papierów wartościowych zabezpieczonych tymi aktywami oraz wykonywaniem zobowiązań wobec Inwestorów, przez to nie występuje ryzyko związane z prowadzeniem innej działalności gospodarczej; spółka nie jest obciążona finansowaniem innych aktywów, aniżeli nabyte wierzytelności.

Z uwagi a regulację prawa upadłościowego bardzo istotną kwestią jest forma prawna w jakiej Spółka celowa prowadzi działalność. W warunkach polskich w tym zakresie sprawdza się najlepiej forma spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

W zasadzie należy oddzielić rolę Banku - Agenta Płatniczego i Inwestora. Jednakże w sekurytyzacjach dotychczas zrealizowanych w Polsce regułą było występowanie Banku- Agenta Płatniczego również w roli podmiotu ostatecznie nabywającego emitowane papiery. Sytuacja taka powodowana jest aktualnym stanem rozwoju polskiego rynku finansowego i powinna zmienić się ze wzrostem płynności rynku papierów dłużnych wprowadzając również innych uczestników.

Copyright © 2010 Zakład Ekspertyz Gospodarczych - projekt i wykonanie